Kıvama erse de Yitip gider Devrilir zaman Gönüle üşüşür Büyüyen düşlerle Dökülen sonbahar Gönül uzar Zaman dilenir Kan sızlar Dingin Ruh Irmağına boşalır Zincire vurulmuş duygular

Hayat ver ki ey sevgili Gönül sana akar olsun Güzel yüzü peri gibi Gönül sana bakar olsun Gönül ister sevincini Tatlı dili yakar olsun Hele bir de mecnun gibi Gönül sana akar olsun

Gece karanlık, ay gizemli Gönül dolusu sır gizemli Durgun akan nehir gibi Bu bendeki aşk gizemli

Yarenin sözü damlar İçindeki közü damlar İnsanın özü buysa Damlar ha damlar

İnsanın ruh hali öyle bir Devinimde olmasaydı eğer Bu fani dünyada diğer bir Canlı olmak neye yarar…

Tatmadığım bir şey için İçimdeki bu endişe neden Neden peşimi bırakmıyorsun Sıra dışı düşüncelerim, neden

seviyorum diyorum, sus diyorsun kalbim yoruldu artık, biliyorsun yaşam ışığım olduğun günden beri gönlüm sende diyorum, susuyorsun

Gönlümün dermanını bir bilsen Lal olurdum, bana bir buse versen Ömürden bir anın kıymeti için O zamanı şimdi değerlendirsen

Hatıralar vardır yılların eskitemediği Sırra ermiş kimi dostlukları barındırır Bizimkisi de paylaşırken o hatırayı Köprü gibi gönülden gönüle ulaştırır

Altmış üç yıl öncesinden taşan bir fincanım Sen de biliyorsun, ben de bir dost canım Yılların kahvesini içerken yudum yudum Gönül telvemden akar gider bütün umudum